رشته مهندسی صنایع

 تعريف و هدف:
دوره كارشناسي ارشد مهندسي صنايع دوره‌اي آموزشي با تأكيد بر آموزه های پيشرفته در مهندسي صنايع و تجزيه تحليل سيستم‌هاي صنعتي مي‌باشد و هدف آن تربيت متخصصانی است كه با بهره‌گيري از آموخته‌ها و دانش‌هاي مهندسي و دروس اختصاصي اين دوره توانایی شناخت، تحليل و ارائه سيستم‌هاي متشكل از انسان، مواد و ماشين را دارا باشند.
نقش و توانايي:
فارغ‌التحصيلان اين دوره داراي مهارت‌هاي زير خواهند بود:
1.كشف و بررسي مشكلات وزارتخانه‌ها، سازمان‌هاي ستادي و نظام‌هاي صنعتي
2. جستجوي ارتباط منطقي بين انواع سيستم‌هاي توليدي و غيرتوليدي
3. كنترل سيستم‌ها جهت پيگيري نواقص و ارائه مدل مطلوب و نهايي
4. برنامه‌ريزي و شركت در اجراي پروژه‌هاي تحقيقاتي ـ صنعتي
5. ارائه الگوهاي مناسب براي طراحي واحدهاي توليدي عظيم كشور
ضرورت و اهميت
ضرورت و اهميت تربيت كارشناس ارشد با توجه به موارد زير روشن مي‌شود:
1. تنوع وزارتخانه‌ها و سازمان‌هاي ستادي
2. تنوع صنايع توليدي
3. تنوع پروژه‌هاي صنعتي در دست اجرا
4. نياز روز افزون صنايع مادر به اين دوره
5. نياز واحدهاي مختلف صنايع نظامي به اين دوره
6. نياز اكثر مراكز خدماتي كشور به اين دوره
 

 گرایش مدیریت مهندسی 


هدف از این رشته، تربیت مدیرانی برای بخش های صنعتی و خدماتی کشور است که با بهره گیری از اصول علم مدیریت و در کنار دانش مهندسی به حل مسائل واقعی موجود در زمینه های مدیریتی، اقتصادی و کسب و کار در سازمان های تولیدی و خدماتی بپردازند. انتظار می رود که دانش آموختگان این گرایش با کسب مهارت های مناسب در زمینه های کاربردی مهندسی صنایع و مدیریت، بتوانند مفاهیم و زمینه های مدیریت علمی را در بخش های مختلف تولیدی و خدماتی پیاده سازی نمایند.
فارغ التحصیلان این دوره دارای توانائی ها و قابلیت های زیر خواهند بود:
• مدیریت واحدهای صنعتی
• تجزیه و تحلیل مشکلات و نارسایی‏ هائی سیستمی و نیز ارائه طریق برای بهبود عملکرد و نیز مدیریت آنها با استفاده از روشهای کمی و نظام گرا
• انجام تحقیق و بررسی در زمینه روشهای مدیریت و بهبود این روشها با توجه به شرایط فعلی کشور


 گرايش بهينه سازي سيستم ها


مي توان گفت مهمترين، و پيچيده ترين امتحان ورودي کارشناسي ارشد مجموعه مهندسي صنايع، متعلق به گرايش بهينه سازي سيستم ها مي باشد. دروسي که در اين گرايش از دانشجويان امتحان گرفته مي شود نسبت به گرايش هاي ديگر براي دانشجويان صنايع تخصصي تر بوده و لذا دانشجويان صنايع از اين جهت از دانشجويان رشته هاي ديگر جلوتر هستند؛ ولي بايد بگوييم سخت ترين امتحان ورودي مربوط به اين گرايش مي باشد.فارغ التحصيلان گرايش بهينه سازي سيستم ها توانايي کارهايي از قبيل مدلسازي، برنامه ريزي در پروژه هاي مختلف، بررسي مشکلات و ارائه بهترين الگوها در سازمان ها و کارخانه ها براي بهينه سازي مسائل مختلف از قبيل انسان، مواد و ماشين آلات را دارا هستند. آنها سعي مي کنند ارتباط منطقي بين اجزاء انواع سيستمهاي توليدي و غير توليدي را جستجو کرده و بازدهي آنها را افزايش دهند. البته بايد عرض کنيم که شايد اين اهداف در مورد مهندسين صنايع در دوره کارشناسي (گرايش توليد صنعتي و گرايش تحليل سيستم ها) نيز صادق باشد؛ ولي دانشجويان در دوره کارشناسي ارشد بهينه سازي سيستم ها سعي مي کنند مطالب را بصورتي عميقتر و تخصصي تر دنبال کنند و مخصوصاً با خواندن درس هايي که به برنامه ريزي و مسائل سيستماتيک مربوط مي شود، مدلسازي و ارائه الگوهاي مناسب را در خود تقويت کنند.

 گرايش سيستم هاي کلان 


کارشناسي ارشد مهندسي صنايع، گرايش مدل سازي سيستم هاي کلان، به نوعي گرايش دوم مقطع کارشناسي ارشد در رشته مهندسي صنايع به حساب مي آيد که با توجه به وجود درس رياضي در اين آزمون، فارغ التحصيلان ساير رشته هاي فني- مهندسي نيز ميتوانند بخت خود را براي قبولي در اين رشته بيازمايند.مدل سازي سيستم هاي کلان به تعليم و تحقيق در زمينه برنامه ريزي و طرح سيستمهاي مختلف موردنياز جامعه مي پردازد. اين سيستم ها عموماً در ابعاد مختلف منطقه، يا کشور مطرح ميشوند. سيستم هاي حمل و نقل، آب رساني و فاضلاب، ارتباطات، انتقال و توزيع کالاها، تأمين و توزيع انرژي، خدمات آموزشي يا بهداشتي از اينگونه اند. در کليه اين سيستم ها هر يک از ابعاد اقتصادي، اجتماعي و تکنولوژیک سيستم از اهميت ويژهاي برخوردار است. اين گرايش به مطالعه، مدلسازي و تجزيه و تحليل اينگونه سيستم ها مي پردازد و با در نظر گرفتن ابعاد مختلف آنها و همچنين با توجه به نيازها، اولويت ها و امکانات جامعه بهترين سيستم را طراحي مينمايد.
 

تمامی حقوق این سایت برای فراگیر پیام نور محفوظ است